初来我知我不应该。
我知来的也太意外。
往往知道不该动心。
可是后来也真了心。
没有你真的不可以。
ฉันไม่เคยรู้จักคำว่ารักเลย
มันถึงได้มากะทันหันอย่างนี้
ใจไม่เคยอยู่นิ่งเวลาเผชิญกับมัน
ถ้ารู้นะ ตอนเริ่มต้นฉันไม่น่าโง่เลย
ที่ภาวนาให้เธออย่ามารักฉัน
เพราะตอนนั้นฉันภาวนาคนที่ให้มารักฉันนั้น ไม่ใช่เธอ
และเธอในตอนนั้นก็ทำให้ฉันตายใจว่า
ระหว่างเราไม่น่าจะมีความรักเกิดขึ้น
และมันเป็นแค่ความโชคดีที่เราได้เดินเคียงไหล่แล้วก็ผ่านไป
ตอนนี้ เหมือนเหลือแค่มีความเจ็บปวดเท่านั้น
เกิดจากที่ฉันพายามคิดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ที่ฉันคิดอยากจะมีทุกสิ่งทุกอย่างในตัวเธอ
เพราะคิดอย่างนี้ฉันถึงทุกข์ใจตลอด
และนี่เป็นจุดเริ่มต้นของความทุกข์ใจ
ฉันอาจมองเรื่องที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องง่าย
และมั่นใจสักวันฉันได้ค้นพบตัวเธอ
ฉันควรทำตัวอย่างไร และไม่รู้ข้อผิดพลาดและทุกข์มันเริ่มต้นจากที่ไหน
ทั้งๆที่ฉันพยายามหลีกเลี่ยงมันมาตลอด
และในตอนนี้ถ้าไม่ใช่เธอ มันก็ไม่มีความหมาย
ฉันก็ไม่รู้ควรทำอย่างไร
ลืมเธอก็คงเป็นไปไม่ได้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น